サクッと英和

トップ › D › disobedience

disobedience

/dˌɪsəbˈidiəns/ やや難 頻度 11615位

意味

  1. 不服従,不従順;(規則などに対する)違反

例文

語源

英語の原文(Wiktionary)

From Middle English disobedience, dysobediaunce, from Old French desobedience. By surface analysis, dis- + obedience. Displaced native Old English unhīersumnes.

出典: Wiktionary「disobedience」(CC BY-SA 4.0)

辞書順で近い単語

dismay dismiss dismissal disobedient disobey disorder